luns 28 outubro 2019

SERGIO SÁNCHEZ: "TODAS SON IMPORTANTES, PERO ESTA VITORIA, DIANTE DA CATEDRAL... ENCANTOUME"

O leonés Sergio Sánchez, de 37 anos, inscribiu onte o seu nome no historial de vencedores da Carreira Pedestre Popular de Santiago. E fíxoo no seu primeiro intento, demostrando unha categoría que no seu día o levou a relacionarse coa elite europea e mundial, nunha proba que resolveu no último tramo do percorrido. "Todas as vitorias son importantes, pero esta, enfronte da Catedral de Santiago, con tanto público e unha clásica como esta... Dicíallo agora ao meu pai, que me encantou gañar esta carreira porque case me lembrou á San Silvestre  vallecana", recoñeceu despois de cruzar a meta no Obradoiro.
A historia de Sánchez coa Pedestre é curta, polo menos por agora. Chegar e vencer na súa primeira participación multiplica o mérito, e iso que se inscribiu porque Nuno Costa animoulle a facelo. Sergio agradeceullo arrebatándolle o triunfo cando o luso afincado en Sigüeiro case o saboreaba. "Estou a correr moito por Galicia este ano. Son moi amigo de Nuno e sempre me falou marabillas desta carreira, quería correla e a verdade é que me queda mal sabor de boca porque eu case quería que gañase el", comentou o vencedor da cuadraxésimo segunda edición. " Contentísimo por compartir o podio con Nuno e Iván  Roade. Os dous son loitadores do atletismo, xente con moita calidade".

AMBIENTAZO. Son moitas as probas que disputou Sergio Sánchez ao longo da súa traxectoria atlética, algunhas tan insignes como a San Silvestre de Vallecas que quizá é a popular máis emblemática do calendario español, pero aínda así o leonés gozou da espectacularidade da Carreira de Santiago. O ambiente ao seu paso polo empedrado do Centro histórico é único. "É a primeira vez que viña e a carreira é espectacular, digna de correr e de gozar porque hai moitísimo público, a xente anima moitísimo, coñécenche. En todos os puntos había moitísima xente animando, tanto peregrinos como xente da cidade que sabían ben quen eramos e polo que loitabamos. Vese xente entendida, que vive o atletismo e esta carreira, moi bonita, recomendable", expresou sobre a cita organizada desde 1978 polo Grupo Correo Gallego.

Coinciden os protagonistas en que esta 42.ª edición resultou rápida e táctica, cos favoritos vixiándose continuamente e unha última parte na que Sergio Sánchez, acazapado ata entón, cambiou de ritmo e rompeu aos seus rivais. "Tiña unha referencia que era que a falta de dous quilómetros empezaba a tirar para abaixo e cando cheguei á rotonda de arriba (tras Vite) lanceime cara abaixo. Tiña pernas, gardara na subida, fíxena coa  zancada curta e cheguei con moitas forzas. Creo que se decidiu nos últimos 300 metros, ademais co piso un pouco esvaradío", describiu o vencedor, a quen lle sorprendeu o seu primeiro posto.

" Sinceramente, si. Teño un gran estado de forma porque estou a correr con kenyanas, marroquís..., pero hoxe enfrontábame a xente que está moi en forma, porque os galegos sempre preparan moi ben as carreiras, e en concreto esta semana non tiña moi boas sensacións", admitiu.

CONSELLO DE AMIGO. Conta Sergio Sánchez que ultimamente, pese que a súa residencia está fixada en León, visita Sigüeiro con regularidade para adestrar con Nuno Costa. "Eu veño unha semana, despois el vén a  Léon... Somos íntimos amigos", explica. E desde esa amizade aconsella ao luso, gañador da Carreira en 2016 e 2017. "Nuno fixo todo o traballo. Eu xa lle dixen: o día que aprendas a correr  tácticamente, es o mellor. Levou todo o intre o peso da carreira e é moi bo pero aínda lle falta un pouquiño de experiencia para saber taparse un pouco máis porque ese mesmo erro cometíao eu no pasado", apunta o leonés, quen asina regresar en 2020 aínda que con vitoria de Costa. "O ano que vén encantaríame vir e se se repite a historia, que gañe Nuno porque llo merece".

LOLO PENAS, quinto e contento

•••Non puido ser. Lolo Penas xa advertiu de que era complicado que chegase o seu quinto triunfo na Carreira. "Corrín o mellor que puiden e quedei quinto: moi ben, moi contento porque cando ti corres ao cento por cento e hai xente que che gaña, hai que felicitalo e pouco máis. Esperaba atoparme un pouquiño mellor, pero as sensacións foron as que foron e custoume ao final", dixo na meta. E recalcou que "xa o feito de poder saír a disputala está moi ben. Se teño un día especialmente bo e podo loitar pola vitoria, benvida sexa. É unha carreira dura e se non chegas a Vite con forzas, pásalo moi mal; e eu xa cheguei a Vite moi xusto". Pero o ano que vén "outra, por suposto".

 
ALEJANDRO FERNÁNDEZ, resignado

•••Gañador en 2018 nunha emotiva chegada, Alejandro Fernández cruzou cuarto onte a liña de meta sen poder esconder o seu xesto de resignación. "Non corrín ben, en ningún momento atopeime a gusto e quitando o do ano pasado ocorreume o de todas as edicións, con malas sensacións e mal resultado. Pero que lle vou a facer!", afirmaba. "O meu estado de forma é moito mellor do que  desmostré hoxe pero outro ano máis as cousas non me saíron", reitera e engade: "A carreira prodúceche nervios, tensión, pero é problema do tipo de circuíto que se me dá mal e iso non o vou a poder cambiar nunca. Hai que  apandar con iso". Pero o ourensán promete volver tentalo: "Seguirei vindo aínda que non se me dea ben".